Verslavingskliniek ook toegankelijk voor rokers?

Op maandag 29 april schreef Jeroen Hinneman, verslavingsarts bij Verslavingszorg Noord-Nederland, een open brief aan de Tweede Kamer. Rokers moeten een klinische behandeling om van hun verslaving af te komen vergoed krijgen, net zoals dat het geval is bij drank- en drugsverslaafden. Lees meer over het pleidooi in dit artikel.
Dit raakt de verslavingszorg natuurlijk direct en roept veel discussie op.

rolf swens

De reactie van Rolf Swens, verslavingsarts bij Rodersana, onderdeel van Zorg van de Zaak Netwerk:

“Ik heb met veel belangstelling kennis genomen van de oproep van mijn collega Jeroen Hinneman om mensen in een verslavingskliniek op te kunnen nemen om te stoppen met roken. Wanneer je hiervan een businesscase zou maken en een doorberekening maakt van alle zorggerelateerde kosten die het gevolg zijn van roken, zou een zakenkabinet hier eigenlijk heel erg voor moeten zijn. Alleen zal het politiek lastig te verkopen zijn dat de kosten van de extra opnamen in deze kabinetsperiode vallen en de besparingen als gevolg van het stoppen met roken een aantal kabinetten later pas kunnen worden verzilverd. Deze som is niet alleen moeilijk voor de politiek, maar ook voor verzekeraars die extra kosten in jaar 1 zullen willen doorberekenen in de premie van jaar 2. Terwijl daar nog geen serieuze besparingen zijn te vinden van de mensen die een jaar eerder zijn gestopt met roken.

Maar hoe zit het met de directe besparingen voor de roker zelf? Iemand die een pakje per dag rookt zit al gauw ergens tussen de 2000 en 3000 euro wat (mind you!) per jaar wordt bespaard op rookwaar. Met de besparing van 1 of 2 jaar niet roken van 30 rokers die willen stoppen zou je op particuliere basis een mooie rookvrije locatie met deskundige hulpverleners kunnen opzetten. Dit ligt politiek en juridisch ingewikkeld natuurlijk. Maar heel eerlijk gezegd merken wij dat als je serieus met rokers in gesprek gaat, de meeste diep in hun hart heel graag zouden willen stoppen, maar al zoveel faalervaringen achter de rug hebben dat zij er geen vertrouwen meer in hebben dat het ooit met bestaande hulp gaat lukken. Het zou mooi zijn als deze groep ook nog een kans geboden wordt waarbij de kans op succes zo groot mogelijk is gemaakt zoals in een rookvrije of rookarme verslavingskliniek waarbij ook geanticipeerd wordt op de situatie na de opname.”